Firefox, wojny robotów, zwykli ludzie i blogi
Wygląda na to, że odwiedzasz mojego bloga po raz pierwszy w tym roku. Jeśli nie chcesz przegapić nowych artykułów zapisz się na kanał RSS. Jak to zrobić? Możesz np. dodać stronę do Google Reader i czytać wszystkie kanały na jednej stronie, także w telefonie komórkowym. Dziękuję za odwiedziny!
Nawet na parapecie nie starcza miejsc dla uczestników spotkań Aula Polska. Dlatego też nie piszę o tych spotkaniach dużo, po co bowiem ktoś ma się obejść smakiem. :-) Na stronach Auli są za to relacje i nagrania wideo.
Dzisiejsza 23. już edycja Auli była o tyle ciekawa, że napiszę parę słów o kilku prezentacjach.
Firefox 3 od kuchni (Zbigniew Braniecki)
- Przez trzy lata firefoksiarze wmawiali nam, że w ikonce programu nie znajduje się żaden „ognisty lis” tylko jakiś gatunek pandy. W związku z czym pisownia „FireFox” nie była poprawna, podobnie używanie skrótu „Fx”. Teraz przy premierze nowego wydania przeglądarki Mozilla doszła do wniosku, że najlepszą maskotką nowego Firefoxa będzie … lis. :-)
- Chcecie wiedzieć, kto tak naprawdę stoi za Firefoksem? W nowej wersji 3, którą wierzę że wielu czytelników tego bloga już ma — wpiszcie w pasku adresu: about:robots i wciśnijcie Enter.
Jak zarabiać na blogach? (Irena Magierska)
- W Polsce zarabiać na blogach się za bardzo nie da. Co najwyżej zarobić można na kieszonkowe.
- Irena „w desperacji” umieściła kiedyś na swoim blogu (ZjadamyReklamy) wpis o tym, że szuka zleceń. Znalazła. Promocja własnych usług możę być najlepszym sposobem na zarobienie na swoim blogu.
- Doświadczenia polskie i niepolskie (ProBlogger.net) uczą że nie wolno skupiać się na jednym źródle przychodu i warto łączyć kilka różnych, a jednocześnie rezygnować z tych, które przynoszą grosze (programy partnerskie)
Skuteczna sprzedaż Aplikacji Internetowej w stylu Piotra Majewskiego (Michał Śliwiński)
- Właściciel Nozbe.com udowadniał, że warto czasami iść pod prąd. Bo „styl Majewskiego” — długie oferty, chwytliwe hasła, przerysowania, duża rola listy malingowej — jest powszechnie krytykowany jako mało skuteczny wobec kogoś o odrobinie inteligencji.
- Ale Michał twierdził, że stosując metody Majewskiego osiąga bardzo dobre rezultaty przy sprzedaży usługi zarządzania czasem zgodnego z metodą Getting Things Done, która bynajmniej do głupków skierowana nie jest.
- Mianowicie: Michał stosuje długie oferty (i pokazywał na przykładzie Apple, że nie tylko on), używa intensywnie mailingów (RSS jest fajny, ale ma 15x mniej subskrybentów), stosuje hasła pokazujące wyidealizowane korzyści — popatrzcie zresztą na jego stronę.
- Polemizowałbym jednak. To nie jest „styl Majewskiego”. Samo pokazywanie korzyści zamiast funkcjonalności to przecież czysty marketing. Jeśli Śliwiński zachęca: „It only takes a minute to become a more organized person/business. This is your tool. Take the step.” — to ta korzyść ma realne przełożenie. Założę konto, dodam parę „next actions” i faktycznie będę „more organised”, przynajmniej przez następne parę minut. Jeśli Majewski i rzesze innych naśladowców „amerykanskiego stylu” piszą „Czy słyszysz już brzęk monet u twoich stóp?” (wymyślone), to sprzedają w istocie piękne marzenia.
- Jedno rewelacyjne spostrzeżenie. Otóż Michał cieszy się, gdy w statystykach swojego serwisu widzi rosnącą liczbę użytkowników Internet Explorera. Świadczy to bowiem o tym, że z serwisu korzysta więcej „zwykłych ludzi”, a nie tylko geeków zainteresowanych GTD. A więcej „zwykłych” to większy dochód. Niestety. :-)
O sieci radiowej w sieci (case radio ESKA) (Karolina Łysiak)
- Trudno sobie było wyobrazić publiczność mniej pasującą do profilu słuchaczy radia ESKA niż uczestników Auli. Ja np. choć kiedyś radia słuchałem dość często (uczestniczyłem nawet w słynnym „Pogrzebie Trójki”), to ostatnio chyba włączałem radio może z rok temu. Stąd liczne objawy rozbawienia na sali.
- Niesłusznie. Skoro Eska i inne stacje sieci skierowane są do „zwykłych ludzi”, a oni korzystają z ich witryn internetowych — szczególnie tych powiązanych z akcjami na antenie radia — to warto posłuchać co mają do powiedzenia ludzie, którzy zajmują się nimi. W końcu mają jakieś namacalne dowody skuteczności — choćby udziały w konkursach, nawet jeśli te przenoszą się z radia całkowicie do sieci.
- Choć szczerze mówiąc z punktu widzenia usability zastanawiam się — ilu osobom chce się bawić tymi pełnymi różnych metafor i nowatorskimi nawigacyjnie witrynami — a ile je opuszcza. Niby grupa docelowa jest młoda i ma czas… Ale chciałbym obejrzeć jakiś test na takiej radiowej witrynie.
Zapamiętaj artykuł:
del.icio.us
albo
wydrukuj
Podobne artykuły:
Komentarze czytelników
Komentarze z innych blogów
- sublog.pl
[...] W ostatni czwartek, jak co 2 tygodnie pojechałem sobie na Aulę. Spotkanie zapowiadało się bardzo ciekawie, zwłaszcza, że program zapowiadał się wyjątkowo ciekawie. Tak też było. Jeśli kogoś interesuje pełna relacja z tego co się działo to wersja w pigułce znajduje się u Roberta Drozda [...]
20 czerwca 2008 00:36
No cóż, słucham radia prawie codziennie — do pracy i z pracy. Zdarzyło mi się niejednokrotnie korzystać ze stron radiowych by znaleźć wykonawcę jakiegoś usłyszanego utworu. Ogólnie rzecz biorąc strony są średnie. Kiepsko wykonane, na tabelkach, trudno się połapać co, jak i gdzie. Oczywiście nie wszystkie ale znacząca większość tak.
20 czerwca 2008 15:41
Robert — zapomniałeś o Jacku Bukowickim z prezentacją o przygotowywaniu się do składania wniosków o dotacje…
20 czerwca 2008 16:21
Nie zapomniałem. :-) Nawet notka miała się nazywać: Firefox, wojny robotów, zwykli ludzie i UE — ale stwierdziłem że nie mam czego napisać o tej prezentacji, poza tym że „masz firmę — to pamiętaj o możliwości i terminach” :)